موسيقي پاپ را خدشه دار نكنيم!
موسیقی ما - بهادر شمس: براي نوشتن در عرصه موسيقي سواد كافي مورد نياز است اما اين حقير با سواد اندك خود قصددارم زبان به اعتراض گشوده و از بعضي عزيزان انتقاد كنم.شايد در اولين روزهاي ورود موسيقي پاپ به اين ديار و سرزمين برخي در مقابل ان جبهه گرفتند و ان را تهاجم فرهنگي خواندند كه هدفي جز تخريب موسيقي اصيل و سنتي يگانه سرزمين ايران ندارد.ديري نپاييد كه با هنر موسيقي جوانان اين مرزوبوم موسيقي پاپ ماهرانه و ظريف جاي خود را در ميان شنوندگان باز كرد. اگر در موسيقي سنتي ضرب دست دفنواز يا نتخواني تارزن هنر بود حال نيز قدرت اهنگسازي و اشعار قوي همرا با حس خوانندگي لطيف است كه موسيقي پاپ داخل كشور را برجسته مي نمايد.
سال ها گذشت و شاهد نوآوري در اين نوع از موسيقي هستيم تا آنجا كه به همت جوانان هنرمند اين مرزوبوم شاهد تلفيق موسيقي سنتي ايراني با انواع پاپ و حتي راك هستيم.
اما در كنار اين همه هنر و استعداد مواردي نيز هست كه دل را مي آزارد.هرروزه شاهد هستيم افرادي كه هيچ سررشتهاي از خوانندگي و موسيقي ندارند با اشعاري ضعيف و آهنگسازي هايي كه به مدد يك لبتاپ صورت ميگيرد فقط سعي در ايجاد حس شادماني مفرط دارند و پا به عرصه موسيقي پاپ گذاشته و فراموش كرده اند كه ايجاد حس شعف و شادماني فقط وابسته به نواي پرسروصدا و اشعاري بيقافيه و ضعيف و در بعضي مواقع توهين اميز نيست. تا جايي كه مصداق كامل ضرب المثل (چو قافيه تنگ آيد شاعر به جفنگايد) را در كار اين عزيزان شاهد هستيم.
نواهايي كه گرچه مجال و فرصت خودنمايي در رسانههاي جمعي و ديداري-شنيداري داخل را ندارند اما به مدد شبكههاي برون مرزي رشد محسوسي يافته اند. هدف از اين نوشته تكذيب استعداد جوانان اين مرزوبوم نيست و حتي نويسنده معتقد است كه هواداران اين نوع از موسيقي نيز قابل احترام و ملاطفت منطقي هستند. هدف فقط اين است كه هرچه با نام موسيقي درگوشه كنار مي شنويم با هرگونه آهنگسازي و اشعار غير موجه نام موسيقي پاپ را برروي آن نگذاريم و موسيقي پاپ را خدشهدار نكنيم.
سال ها گذشت و شاهد نوآوري در اين نوع از موسيقي هستيم تا آنجا كه به همت جوانان هنرمند اين مرزوبوم شاهد تلفيق موسيقي سنتي ايراني با انواع پاپ و حتي راك هستيم.
اما در كنار اين همه هنر و استعداد مواردي نيز هست كه دل را مي آزارد.هرروزه شاهد هستيم افرادي كه هيچ سررشتهاي از خوانندگي و موسيقي ندارند با اشعاري ضعيف و آهنگسازي هايي كه به مدد يك لبتاپ صورت ميگيرد فقط سعي در ايجاد حس شادماني مفرط دارند و پا به عرصه موسيقي پاپ گذاشته و فراموش كرده اند كه ايجاد حس شعف و شادماني فقط وابسته به نواي پرسروصدا و اشعاري بيقافيه و ضعيف و در بعضي مواقع توهين اميز نيست. تا جايي كه مصداق كامل ضرب المثل (چو قافيه تنگ آيد شاعر به جفنگايد) را در كار اين عزيزان شاهد هستيم.
نواهايي كه گرچه مجال و فرصت خودنمايي در رسانههاي جمعي و ديداري-شنيداري داخل را ندارند اما به مدد شبكههاي برون مرزي رشد محسوسي يافته اند. هدف از اين نوشته تكذيب استعداد جوانان اين مرزوبوم نيست و حتي نويسنده معتقد است كه هواداران اين نوع از موسيقي نيز قابل احترام و ملاطفت منطقي هستند. هدف فقط اين است كه هرچه با نام موسيقي درگوشه كنار مي شنويم با هرگونه آهنگسازي و اشعار غير موجه نام موسيقي پاپ را برروي آن نگذاريم و موسيقي پاپ را خدشهدار نكنيم.
منبع:
تاریخ انتشار : پنجشنبه 27 فروردین 1388 - 00:00
افزودن یک دیدگاه جدید